De Syrisch-orthodoxe Kerk

De Syrisch-Orthodoxe Kerk van Antiochië (Syrisch: ܥܕܬܐ ܣܘܪܝܝܬܐ ܬܪܝܨܬ ܫܘܒܚܐ ܕܐܢܛܝܘܟܝܐ, ʿIdto Suryoyto Triṣaṯ Šuḇḥo D’Antiukhiya) is de kerk van de Syrische christenen. Deze kerk zou, naar eigen overtuiging, de oudste van de nog bestaande christelijke kerkgemeenschappen zijn. Voor de oorsprong van de Syrisch-Orthodoxe Kerk kan verwezen worden naar de Handelingen van de Apostelen 11:26, waarin de volgelingen van Jezus in Antiochië christenen worden genoemd. Toen andere volkeren zich tot het christelijk geloof bekeerden, namen ze de naam ‘Syriërs’ over als aanduiding voor ‘christenen’. De Syrische christenen wonen in diverse landen in het Midden-Oosten (Israël, Syrië, Libanon, Irak) en in Turkije. Zij wonen ook in Europa en Noord-Amerika. De liturgie is in het Syrisch, een Aramees dialect. Het Aramees behoort tot de Semitische talen en wordt tot de dag van vandaag in de kerkelijke boeken gebruikt. Het zou de taal geweest zijn die Jezus Christus sprak.

Geloofsbeleving

De Bijbel, als het geïnspireerde Woord Gods, is het fundament waarop alle christelijke geloofsprincipes berusten. De Overlevering wordt ook erkend. Verder erkent en belijdt de Syrisch-orthodoxe Kerk alleen de credo’s opgesteld en aanvaard tijdens de eerste drie oecumenische concilies gehouden te Nicaea(325), Constantinopel (381) en Efeze (431).

De volgende sacramenten maken een essentieel deel uit van het leven van de Syrische christenen:

  • de doop; de heilige olie (chrisma); de eucharistie; de biecht; de priesterwijding; de ziekenzalving; het huwelijk.

Karakteristiek voor de liturgie van de Syrisch-orthodoxen, in de Syrische taal, is het grote aantal anafora’s (eucharistische gebeden): meer dan zeventig omvangrijke smeekgebeden met daarin de consecratie. Heden ten dage beperkt men zich, over het algemeen, tot twee anafora’s tijdens een viering. De hymnen, die de Kerk tot vandaag nog gebruikt, zijn afkomstig van de heilige St. Efrem de Syriër. In tegenstelling tot de meeste andere Orthodoxe kerken, bevindt zich in de Syrisch-orthodoxe kerk geen iconostase, maar een gordijn dat het altaar scheidt van de gewone gelovigen. Opvallend is ook het aantal vastenperiodes. Men vast streng en onthoudt zich normaliter op woensdag en vrijdag van dierlijk voedsel (met uitzondering van vis).

Parochies in Nederland

De Patriarch van de Syrisch-Orthodoxe kerk van Antiochië is sinds 30 maart 2014 Ignatius Aphrem II Karim. Hij wordt beschouwd als de 123ste patriarch in de apostolische successie. De patriarchale zetel van de kerk is gevestigd in Damascus. De kerk heeft ca. 40 aartsbisdommen.
Momenteel zijn er in Nederland elf Syrisch-Orthodoxe parochies en een Aartsbisdom. Het Aartsbisdom is gevestigd in het St. Ephrem klooster te Glane en staat onder leiding van aartsbisschop Mor Polycarpus Augin Aydin. In Nederland telt de Kerk ca. 25.000 leden.

Syrisch-Orthodoxe parochies in Nederland:

Voor meer informatie, zie:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Syrisch-Orthodoxe_Kerk_van_Antiochi%C3%AB

http://morephrem.com/home-2/